มาตรฐานการเดินรถ

วันนี้แอบไปอ่านบล็อก http://www.unitynature.com มาแล้วระบายอารมณ์นิหน่อยเรื่องการเดินรถเพราะมันเป็นปัญหาค้างคาใจผมมานานแล้ว

เรื่องมีอยู่ว่าผมต้องนั่งรถจากนครสวรรค์ไปเรียนที่จ.ตาก ที่ขนส่งนครสวรรค์มีแต่ความวุ่นวายไปหมดทั้งผู้ขายของหาบเร่ มิหนำซ้ำบางรายเอาไก่ย่างมายัดใส่มือผมพร้อมบอกให้จ่ายจ่ายตังค์ผมนี่ฉุนมากๆ อันนี้เรื่องปัญหาการขายของ อีกปัญหาคือระบบการเดินรถนั่นแหละ ผมซื้อตั๋วบริเดินรถชื่อหนึ่ง ว่ากันว่าแกเป็นเจ้าของการต่อรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เจ้ไรเนี่ยแหละ(ไม่ขอออกนาม)  ผมซื้อตัวบอกเวลารถออกพร้อม แต่ผมต้องรอแล้ว รออีก รอแล้ว รออีกในใจผมมันหงุดหงินซะมัดยาก(ข่มใจด้วยพุทธ-โธ อึดอัด) พอรอแล้วแสนนาน รถมาถึงกลับต้องเซ็งรอบสอง เพราะต้องนั่งเก้าอี้เสริม ไอ้เก้าอี้เสริมเนี่ยคือเก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงิน ครั้นจะคือตั๋วก็กลัวว่าจะไม่ได้มาตากจำตอบยอมรับสภาพนั่งรถแบบนั้น(ไม่รู้ว่าปัญหาแบบนี้ยังมีอยู่ไหม)

ปัญหานี้เก็บไว้ในใจผมมาโดยตลอด คิดอยู่เสมอว่าจะทำอย่างไร? จะแก้ปัญหาแบบนี้ได้ ไม่ยากนั่งรถทัวร์แล้ว อยากซื้อรถมาขับเอง นู้นนนคิดไป

อยากให้บริษัทที่มีวิสัยทัศน์ไกลเก็บปัญหาเหล่านี้ไปปรับแก้ ผมคนหนึ่งละครับที่อยากใช้งานระบบเดินรถที่มีการบริการดีๆ

ด้วยที่ผมเป็นนักพัฒนาถ้ามีเงินมาลงทุนน่าาาาา ผมจะใส่เทคโนโลยีเข้าไปให้ทันสมัยสุดๆเลย!!!!!

BRT เป็นนวัตกรรมการเดินรถในฝันผม ถ้าเอาไปปรับใช้ในการเดินทัวร์ไทยจะดีไม่น้อย

@10

Post Footer automatically generated by Add Post Footer Plugin for wordpress.